Showing posts with label chart. Show all posts
Showing posts with label chart. Show all posts

Tuesday, September 30, 2014

AUGUST 2014 REPORT CARD

everything is stable...

but need to watch my sugar and carbs...

otherwise...

i feel good...

i feel great...

 

kayo?

kamusta kayo?

 

ako si BONG

ito ang aking diary

 

Friday, April 4, 2014

MY NEW REPORT CARD!

April 03, i got an email from my doctor:


Lab results:

1. CBC normal

2. FBS normal, Hgb A1C is controlled (6%)

3. Lipid profile shows bad cholesterol normal, good cholesterol is now at adequate levels, but triglycerides increased compared to previous. need to cut down on carbs. we will repeat in 3 months.

4. Liver and kidney tests normal.

4. cd4 is 429 (14.28%) compared to previous of 329 (13.7%) last august 8.

 

Schedules to keep:

a. flu and pneumo shots soonest

b. next cd4 sep 23, 2014

c. next appt for refill, routine, lipid profile determination on may 26

pls coordinate with nurse carl for schedule confirmation. thanks.

 

Best, Dra. Kate

and so after 7months of ARV. my labs are almost perfect. cd4 are improving. no missed dose of meds except for some some late intake.

time to celebrate.

i am happy!

ito ang aking diary

ako si BONG

 

 

Thursday, August 8, 2013

ITS TIME!

kasalukuyang nasa canteen ng RITM alabang, naghihintay ng 1 oras bago lamnan ang pangalawang sputum vial.

dahil sa resulta ng huling CD4 count ko kanina, nag request ang aking duktor ng karagdagang chest xray at sputum test.

mukhang kailangan na talagang magsimula at hindi na pwedeng ipagpaliban, dalawang taon din akong naghintay.

meron pa akong mga 2 linggo para gawin ang mga nararapat na lab tests at mga konsultasyon.

maliban duon eh wala naman ibang dapat ikabahala, wala naman akong nararammdaman.

pero bagong adustment na naman.

but i feel great.

i am ready.

329 = arv

;)

ito ang aking diary,

ako si BONG

 

(PS: sira ang aking mobile number, you can reach me sa email)

 

 

 

Thursday, May 30, 2013

THE ELUSIVE 500!

Stats update, i'm back at 498 from a low of 382 two months ago. so am back to "not wanting to get meds" ulit.

it was actually a steady improvement for 1 1/2 years until i got some bacterial infection last february that led to some neuropathic problems (unrelated to my serostatus). i was under medications which is expected to bring my immune system down. fortunately i recovered fast in just a matter of 3 weeks and my doctor said that it's a sign that despite my HIV status my immune system seems strong.

true enough my cd4 went down 382 last february and the doctor recommended that i start ARVs na. i hesitated and decided to wait another 3 months and see if my cd4 count would improve. nevertheless they started me on 6mo of daily doze isoniazid which is a phropylactic medications for TB.

and now the great news --- as of May my cd4 is up at 498 and i should say back on track.

improving without ARV medications.

something that i am very thankful of.

hindi nagpapatalo ang immune system ko, palaban pa rin.

i dont know how long they can hold this fight and i sincerely hope that they would not need medicinal reinforcements soon.

but then again there are a lot of study pointing to early medications as very beneficial to PLHIVs and that it will promise better protection for my sexual partner (bf). kaya mahirap pa rin magdecide i am torn between keeping a status quo and try to live a healthy life free of medications. or starting a new life on medications which can potentially impact my lifestyle.

for now am choosing the easier route of the status quo. i think my immune system deserves a chance to prove itself and fight this virus without reinforcements.

the elusive 500 cd4 count, i hope in another 3 months time i get to that mark or higher. it will surely make my resolve stronger that despite my serostatus, my body is winning the battle, for now.

ito ang aking diary

ako si BONG

 

Saturday, March 16, 2013

ANNIV NI DAN!

 

hi everyone

aun, kaya nga pla ako nagsulat ng story kc aniv ko na sa pagiging HIV + gusto maging memorable ang experience and ma share ito

kc until now marami pa akong d alam at gusto matutunan about HIV

nakakaloka dba pero wla na kong magagwa eto na ko....

ako nga pla si Dan 25 yrs old pero pag nakita nyo ko am look like 17, gaya ng sabi sakin dun sa HIV seminar namin baby face kasi ako eh, small built white complexion tska appealing ( uy am not making my self proud ah hahahahhaha description lang) going back i want to share my story kc gusto maging makabuluhan ang pagintindi ko sa sakit natin at matuto ng sobra.. takot eh... TAKOT AKONG MAMATAY

i was diagnose last 2012 April un the second un ang pinaka malungkot na pangyayari sa buhay ko, gusto ko lang mag patest nun sa HEPA B kc para un sa ojt ko sa hotel requirement eh, so i went to my auntie aun di ko alam she tested me for HIV aun sapul ako, i went to several test lahat positive, nakakalungot dba, ako nga di ko talga alam ang aggawin, i can't even tell it to anyone.

limipas ang mga buwan, days, and weeks, nag start ako mag pa baseline test awa ng diyos lahat negative until now ni hindi ako nag kaka sipon or ubo, even any sympthoms wla. healthy tlga siguro dhl wla pang manifestations, early detection eh

pasensya na pero magiging emotional na ako, gusto ko lang malabas lahat na alam kong un din ang nararamdaman ng marami sa atin...

lumipas ang araw at buwan naramdaman ko na ang sympthoms ng sakit ko i had lymph node sa leeg, sa armpit at sa shoulders siguro mga 10 sila lahat wla nmn akong nararamdaman kya deadma lang... i took anti boitics kc sabi nila mamwawala daw ang lymph pag ng anti bacterial mali pla ako

pang 7month ko na andyan parin sila nakatatak na sa leeg, balikat at dibdib ko, nakakatakot, nakakaalarma

pumunta ako sa treament hub ko sa alabang

pinagpala ako wla nmn findings kc sa totoo lang ni hindi ako nagkasakit or what even khit wla akong vaccine ( thank you lord )

pero di nagtagl nakakaranas na ko ng back pain upper part it almost last for now cguro mga 8 months na di nawawala di nmn ganun kasikt tolerable but mararamdaman mo

natatakot ako, ayoko nmn mag pa xray bka may lumabas at di ko nmn matanggap, kc honestly nung nalaman ko na meron ako gusto ko gumanti at i kalat ito, para patas patas tyo, kso naisip ko ako nga di ko matanggap hahayaan ko pa bang maranasan to ng iba?

di pa ako nag gagamot kc last CD4 ko 567 pa sya naun di ko na alam kung anu scheduled para para sa susunod na CD4

nagyoyosi at nagiimon pa ako

at malala kc di ko na maiwasan mag yosi at maginom

pasensya na pero simula ng malan ko to nalungkot parang ninakaw nya sakin lahat

ung kababtaan ko, ung kagustuhan kong i enjoy ang buhay ko, ang paginom at pakikibarkada

lahat un nawala na

pero alam nyo ba ginawa ko parin sya madalas pa din akong maginom at mag yosi

un na siguro ako

pero natatakot ako madami sa kaibigan ko ang namatay dhl din sa HIV

maswerte ako dhl wla pa akong OI anu ba gagawin ko? para matigil ang mga bisyo kong ito PLEASE HELP ME

naun gagraduate ako sa HRM ang saya ko nga eh, pero malungkot pa din kc wla pa din tyong gamot

nga pla marami akong kilala sa mga kaibigan ko parang positibo pero nahihya ako iapproach to take test anu ba gagagwin ko dun?

gusto ko sana matulungan nyo ko about sa situation ko kc nahihirap ung back shoulders ko may something tlga

atska natatakot tlga ako mamatay alam ko na alam nyo rin di lang ako bka kyo rin may mga kaibigan at mahal sa buhay na namatay dhil dito

natatakot din ako para sa sarili ko, na parang wla na akong karapatan maging bata at ma enjoy ang lahat, ung tipong iinom makikisalamuha ta makikipag yosi sa iba

wla na INAGAW NA NYA

ayoko mamatay, gusto ko mabuhay pero may bisyo ako anu ggwin ko?

naiiyak akokc parang wla na tyong silbi. uu meron tyo HIV pero anu it will eventually become AIDS, mamamatay, tapos paguusapan at pastsitsismisan

nasaksihan ko kc yan sa mga pumanaw kong mga kaibigan na kgayan ntn

alam nyo kapag naginuma kmi at HIV ang topic natatamemme ako, pero pag nagsalita na ko nakiknig sila,sana na aabsorb nila

ang irap noh, ung tipong paniwalain ang sarili mo na wla ka kahit meron ka!

lasing na ko, nagkalakas lang ng ako ng loob na ikwento to dhla natatakot ako sobra... SOBRA d ko na tlga alam ang ggwin

sana di katulad ang istirya ko ng istorya nyo

bsta KAPITBISIG TYO

sana may gamot na

sana paggalingin nila tyo

sana wla na lang ganito

Dan

Hello dan,

salamat sa iyong pagsulat, masaya ako dahil pinagkaabalahan mo ang pagsulat sa akin. hindi madali ang mag share ng ating mga nararamdaman.

lalong masaya ako at mukhang medyo mas upbeat ka na ngayon compared nung makilala kita sa training natin dati. newly diagnosed ka pa lang yata nun di ba at kamamatay lang din ng bestfriend mo? at sa buong batch ikaw nga ang pinaka bata at pinaka maganda! pero ikaw rin ang pinaka mukhang pinagsakluban ng mundo noong panahong yun. kaya sa tono ng sulat mo eh mukhang kinakaya mo naman, kaya masaya na rin ako.

ilang ulit mong sinasabi sa sulat mo na "ayaw mo pang mamatay" - ay maganda yan, ako rin ayaw ko pang mamatay, sinong bang me gusto nun. at sino bang nagsabi sa yo na mamamatay ka na, o mamatay na tayo? hindi ibig sabihin na positive tayo eh mamamatay na tayo. sa panahon ngayon sa tinagal tagal ng panahon na may HIV sa mundo, wala na dapat namamatay sa AIDS related complications. dahil epektibo naman ang mga gamot na available ngayon. kaya lang marami pa rin ang namamatay eh dahil too late na ng madiagnose sila. totally wala silang alam na positive sila, o mas pinili pa nila na wag malaman dahil naduwag sila, or alam nila pero ayaw magpagamot ng maaga, o mas pinili pang madepress, o natatakot sila sa sasabihin ng ibang tao at ituring silang outcast --- pagkaduwag, wala o maling kaalaman, stigma at diskriminasyon sa ating komunidad --- ito ang mga tunay na dahilan kung bakit marami pa rin namamatay sa AIDS. leche kasi ang mga moralista at self-righteous nating kababayan, nakakalungkot nga eh. kung me mga namatay ka ng friends, mas marami sa akin, i lost count na, mga 12 na yata sila. nakita mo ba akong naglulupasay at nawawalan ng pag asa? hinde! dahil the more i feel bad about my being pusit, the more am risking losing points on my cd4 ;) kaya dapat happy lang girl.

maswerte ka, maswerte tayo at maaga pa lang eh alam na natin ang ating status, ngayon pwede na nating alagaan ang ating sarili... sayang naman ang ganda mo kung magmumukmok ka lang dyan.

potah ka! ;) antaas taas nga ng cd4 count mo no. 567 ka pa... pinakamataas ko eh 499 lang. ngayon am down to 382 (feb 2013)... nirerecommend na nga ni doc na mag ARV na ako. sabi ko pagiisipan ko muna. sa next test ko sa august will be my big decision. sana tumaas ulit.

every 6months dapat ang baseline tests teh, baka due ka na for lab tests, go back to alabang na - bakla dont lose your FOCUS, ngayon kelangan mas maging masinsin tayo sa mga health issues natin. pay attention sa lahat ng sinasabi ng duktor.

maganda at ur always paying attention sa mga sakit sa katawan mo, everytime na may nararamdaman, visit your HIV doctor agad, ganyan din ako. madalas nga eh sinasabi ng duktor sa akin na dont worry dahil halos lahat ng ibang nararamdaman ko eh di naman related sa HIV status ko. normal na yatang maging paranoid tayo sa maliliit na bagay. pero dapat iwas stress, wag masyado magworry, basta check up lang lagi ang katapat and trust your doctors.

www.thebody.com --- yan ang bibliya ko sa lahat ng concerns ko, plus meron akong mga kaibigan duktor at nurses na lagi kong napapagtanungan pag kinakailangan. marami ring kaibigan ang nag aalaga sa akin at alam nila ang staus ko kaya kampante ako na di nila ako pababayaan.

sa ngayon am just concentrating on staying happy and living a productive life. living my life as if everyday is my last. masaya lang.

marami akong kilala na mga pusit na matataas ang posisyon sa kumpanya, maganda ang trabaho, malakas, maganda tulad mo. kaya girl wag ka magiinarte na wala ka ng kinabukasan at inagaw na ng HIV (kukurutin kita eh). you have your whole life ahead of you, maaaring mas mahirap ng konti ang landas na tatahakin natin subalit hindi ibig sabihin na sadyang mas kont ang oportunidad na ilalaan sa atin ng mundo. it's all about your attitude sabi nga nila, ikaw lang ang gumagawa ng iyong kinabukasan kaya tigilan na ang kaartehan at rumampa ka na at mabuhay sa matuwid na daan.

matuwid na daan means healthy life, which is what it should be naman, positive or not. minimize if not abolish your bisyo, kung di kaya ng bigla, unti unti. anything na makakapagpababa ng resistensya ng katawan natin, dapat iwasan. ituring mo na lang na mas babasagin ka kesa sa mga tropa mo. mas alagaan mo ang iyong sarili. pwede namang mag enjoy na hindi pinapabayaan ang ating health. sorry na lang tayo dahil pusit tayo, nagkamali tayo, nabawasan ang ating freedom kumbaga, alang alang sa ikahahaba ng ating buhay.

pwede pa rin i enjoy ang sex ng safe, hay naku teh, ang sarap din kaya. ;)

hihi.

madam, baka matagalan pa ang himala! wala pang gamot! how i wish meron na, pero ang kawalan nito ay hindi magiging hadlang para mabuhay ako ng masaya. papaano kung hindi ito dumating sa lifetime natin?

anung gagawin natin?

NGANGANGA*¥^<{}#<~~]{^???

happy anniversary dan, lets hang out soon...

 

ako si BONG

ito ang aking diary

My CD4 Count

 

Friday, August 24, 2012

ANG AKING CD4 CHART!

Click Chart for LARGER VIEW

kakabalik ko lang from RITM ALABANG, while i was totally scared that my CD4 have dropped, i was totally amazed that in fact it has increased to  499.  no meds. no nothing,

after hearing about it, a PLHIV friend texted:

L: Wow congrats, ano secreto mo?
Bong:  Lot's of safe sex! hahaha!
L: hahaha. adik!
Bong: seriously, i live my life like i don't have it.
L: haha, nice.

___

let me explain that further... syempre hindi naman totally like normal life... of course as much as possible i eat healthy na rin and watch what i eat. kung di man makatulog on time, i make sure i sleep 8 hours a day.  minsan stressful pa rin ang trabaho ko, madalas pala... but what i can proudly say that i've been very 'positive' sa pananaw ko sa buhay that sometimes pati ako nagugulat (eversince naman ganun na ako, mas lalo pa ngayon), like nung HABAGAT, bumabaha na lahat, i still felt okay, habang nagkakagulo at nadedepress at nagpapanick na ang lahat. i was so calm and relaxed, naglulutangan na ang mga gamit ko sa tubig, i was sooo cool about it, nasa isip ko lang nun i have to stay "positive and cheerful" and so i did.  minsan nagugulat talaga ako sa sarili ko, immune na yata ako sa negative energy.

minsan lang talaga nagwoworry din ako (konti lang) lalo na kapag nagkakasakit ako --- like 1 month ago nagkatrangkaso ako, high fever at sakit ng katawan, 1 week ako house arrest, gumaling ako sa co-amoxiclab --- tapos this week konting ubo at sipon, under antibiotics ulit ako.... eh hindi naman ako sanay sa ganito na nagkakasakit kasi for 30 more years hindi naman ako nagkakalagnat nor sipon talaga, kaya syempre nagwoworry din ako ng konti - baka bumababa na cd4 count ko.  nung nagpatest nga ako nung isang araw eh ready na ako sa sarili ko na magsimula ng gamot (ARV) kung talagang bababa ang count ko -

pero ayun nga tumataas pa --- swerte lang siguro ako --- sabi ni doc baka member ako ng mga taong hindi talaga masyado naaapektuhan ng HIV (magdilang anghel ka sana doc) kasi considering na walang meds, eh tumataas pa rin ang CD4 ko at perfect pa rin lahat ng mga baseline laboratory results ko.  sabi rin ni doc, ang mga trangkaso at sipon ay normal lang na occurance kahit sa mga healthy na tao lalo na sa panahon ngayon na tag ulan -so i dont have to worry about it. ang importante daw at kumonsulta agad sa duktor everytime may karamdaman para magamot kaagad.

kaya ngayon happy ako, im on the right track, sana eh tuloy tuloy na.

btw. everytime i visit RITM Alabang, maraming revelations, syempre di maiiwasan makasalamuha ang mga pasyente dun, lagi ako may nakikitang malapit na kaibigan, so ayun nakakaron na ng disclosure na di inaasahan.  para sa akin okay lang masaya nga...

"ay ikaw din!!!"

tapos ayun chikahan na

ansaya


ito ang aking diary
ako si BONG


..... and yes, i do have lots of safe SEX (hahaha), i dont want to go into details pero masaya ako, super saya, medyo salat sa salapi pero dinadagsa ng pagmamahal!