ANG AKING CD4 CHART!

Click Chart for LARGER VIEW

kakabalik ko lang from RITM ALABANG, while i was totally scared that my CD4 have dropped, i was totally amazed that in fact it has increased to  499.  no meds. no nothing,

after hearing about it, a PLHIV friend texted:

L: Wow congrats, ano secreto mo?
Bong:  Lot's of safe sex! hahaha!
L: hahaha. adik!
Bong: seriously, i live my life like i don't have it.
L: haha, nice.

___

let me explain that further... syempre hindi naman totally like normal life... of course as much as possible i eat healthy na rin and watch what i eat. kung di man makatulog on time, i make sure i sleep 8 hours a day.  minsan stressful pa rin ang trabaho ko, madalas pala... but what i can proudly say that i've been very 'positive' sa pananaw ko sa buhay that sometimes pati ako nagugulat (eversince naman ganun na ako, mas lalo pa ngayon), like nung HABAGAT, bumabaha na lahat, i still felt okay, habang nagkakagulo at nadedepress at nagpapanick na ang lahat. i was so calm and relaxed, naglulutangan na ang mga gamit ko sa tubig, i was sooo cool about it, nasa isip ko lang nun i have to stay "positive and cheerful" and so i did.  minsan nagugulat talaga ako sa sarili ko, immune na yata ako sa negative energy.

minsan lang talaga nagwoworry din ako (konti lang) lalo na kapag nagkakasakit ako --- like 1 month ago nagkatrangkaso ako, high fever at sakit ng katawan, 1 week ako house arrest, gumaling ako sa co-amoxiclab --- tapos this week konting ubo at sipon, under antibiotics ulit ako.... eh hindi naman ako sanay sa ganito na nagkakasakit kasi for 30 more years hindi naman ako nagkakalagnat nor sipon talaga, kaya syempre nagwoworry din ako ng konti - baka bumababa na cd4 count ko.  nung nagpatest nga ako nung isang araw eh ready na ako sa sarili ko na magsimula ng gamot (ARV) kung talagang bababa ang count ko -

pero ayun nga tumataas pa --- swerte lang siguro ako --- sabi ni doc baka member ako ng mga taong hindi talaga masyado naaapektuhan ng HIV (magdilang anghel ka sana doc) kasi considering na walang meds, eh tumataas pa rin ang CD4 ko at perfect pa rin lahat ng mga baseline laboratory results ko.  sabi rin ni doc, ang mga trangkaso at sipon ay normal lang na occurance kahit sa mga healthy na tao lalo na sa panahon ngayon na tag ulan -so i dont have to worry about it. ang importante daw at kumonsulta agad sa duktor everytime may karamdaman para magamot kaagad.

kaya ngayon happy ako, im on the right track, sana eh tuloy tuloy na.

btw. everytime i visit RITM Alabang, maraming revelations, syempre di maiiwasan makasalamuha ang mga pasyente dun, lagi ako may nakikitang malapit na kaibigan, so ayun nakakaron na ng disclosure na di inaasahan.  para sa akin okay lang masaya nga...

"ay ikaw din!!!"

tapos ayun chikahan na

ansaya


ito ang aking diary
ako si BONG


..... and yes, i do have lots of safe SEX (hahaha), i dont want to go into details pero masaya ako, super saya, medyo salat sa salapi pero dinadagsa ng pagmamahal!

SI AMBER

Hi Bong

Im Amber,Lagi kong binabasa ang story dito.Dito ako nagkaroon ng lakas ng loob para magpatest,Isang taon nakong gustong gusto magpa-test pero sobrang takot ako at nahihiya at hindi ako handa na tanggapin kung Positive man ako.. 

My 2years live in Partner turns out na marami pala syang kinakasiping nalaman ko lang nung pahuli na namay isa pala syang YAHOO at dun sya nakikipagchat sa mga babaeng nakakasiping nia pinag-uusapan pa nila how they did it, 

Nakapaghiwalay ako agad, 1.5 years na ang nakakalipas since huli kaming nagsiping and he never used condom.Palagi akong nag-aalala na baka may HIV ako..Sobrang paranoid ko na.. Finally yesterday nagkaroon din ako ng lakas ng loob makapag pa test sa MAKATI SOCIAL HYGIENE and it turns out "REACTIVE" Sa mga pagkakataong yun hindi ako makapaniwala na sinasabi ng Nurse sakin na "REACTIVE daw" Hindi ako makatayo nanginginig ang mga tuhod ko..Sabi nia hintayin ko daw yung Confirmatory test after 2-3 weeks.

Kapag "REACTIVE ba means malaki ang chance na Positive ???I dont feel sick wala akong symptoms na nararamdaman walang rash or lymph nodes,,wala ring LBM akong nararanasan hindi ko matanggap na REACTIVE yung results pinapaniwala ko pa rin sarili na magiging Negative yung Confirmatory.Gulong gulo ako hindi ko alam ang gagawin ko.Di ko alam kung sino ang kakausapin ko.
Salamat at Pasensya kana ang haba na ng message ko 

Amber

Hello Amber,

Masaya ako at malungkot.

Masaya dahil kahit papaano, ang aking blog ang naging daan para magkaroon ka ng lakas ng loob para tanggapin sa iyong sarili na maaaring nagkaroon ka ng RISK sa HIV, at lakas ng loob to take the first step and had yourself tested.  Sana sa proseso ay mas naliwanagan ka na kung ano ang katotohanan ng HIV at AIDS.  

Malungkot dahil hindi naging maganda ang resulta ng screening test mo sa Makati. Totoo na mahirap ang sitwasyon mo ngayon lalo na at naghihintay ka ng CONFIRMATORY TEST mo, marami sa mga kakilala ko ang ganun din at gulong gulo ang isip during that time.  Para sagutin ang iyong tanung, because our screening tests now have greatly improved through the years there is only a very slim chance that you can turn out NEGATIVE on your confirmatory tests.  There is but its really very very rare - that I would not want you to bank on it and get disappointed again after a few weeks.  (some might not agree with me, let me tell you why this is my view)

Naalala ko pa nung nakuha ko na ang result ng confirmatory test ko  -----

JULY 2, 2011 “ REVELATIONS --- habang pasakay na kami ng kotse wala na kong ibang nasabi kungdi “sinabi ko na sa inyo guys eh” . pagkaupo, hinagilap nila ang aking kamay at mariing pinisil.  nagsimulang tahimik ang aming biyahe pabalik sa coffee shop na pinag almusalan naming.  maya maya ay nagsimula na naman ang diskusyon ukol na potensyal na magnegative pa ang confirmatory test na gagawin.  may suhestiyon si jimboy na kumuha ng panibagong rapid HIV testing sa isang pribadong clinic na malapit sa lugar naming “just to reconfirm the initial findings” sabi nya. hindi na ako  pumayag.  ang sa akin lang, kahapon ko pa natanggap na malaki ang potensyal na maging positive ako, mahirap mang isipin, hindi pa ako umiiyak at wala akong nararamdamang kailangan kong umiyak dahil sa mga pangyayaring ito.  gusto ko lang magsimula na agad na harapin ang kalagayan ko, ayoko ng bigyan pa ng false-hope ang aking sarili sa isang bagay na alam ko naman na maliit na lang ang potensyal na mangyari.  kung kailangan tanggapin na ngayon, tanggapin na lang. oo maghihintay pa ako ng 2 linggo pero ang alam ko sa ngayon POSITIVE ako. yun ang totoo, anu ang gagawin ko mula sa araw na ito. naintindihan nina jamil ay jimboy ang punto ko at tinaggap na rin nila ang aking argumento. ---
------------

Amber, I sincerely hope that your case can be part of that rare cases where the confirmatory tests will reveal negative results.  Pero sa ngayon mas magiging mas advantageous para sa iyo na tanggapin na lang kaagad ang resulta at magsimula sa panibagong buhay na kailangan mong harapin (tulad ng ginawa ko) ng sa gayun ay mabawasan na  ng pag aalala at lalong depresyon sa buhayh mo ngayon.  Kung sakaling maging maswerte ka sa confirmatory result mo, then we can celebrate and treat it as a  bonus. Kung hindi naman at talagang POSITIVE ka na eh maaga pa lang ay nakapag move on ka na and you start taking care of yourself (at hindi na nasayang ang 2 buwan sa pagaalala at mga negative thoughts).  Dapat mong tandaan na sa iyong kalagayan ngayon, the last thing you need to to feel depress and feel bad.  Andyan na yan at di na natin mababago ang nakaraan.  The more you spend time getting depressed and “feel negative” about the situation, it will further take its toll on your immune system and your health.  

Napakadaling sabihin pero sobrang hirap gawin, may ilang tao akong kilala na it took months and sometimes even years before they were able to move on with their life and start feeling good about themselves again.  Ako it took me 1 day of sadness and feeling ”lost” after which nakamove on na ako agad.  Alam mo kung bakit??? Dahil sa simula pa lang ay educated na ako about HIV and AIDS, malawak na ang kaalamam ko sa isyung ito, PLUS sadyang  masayahin at “positive thinker” lang talaga akong tao, I always look at the positive side of things, marami na akong napagdaanang bagay sa buhay ko and nothing can pull me down, not even HIV.  Hiling ko ay sana ay maging madali para sa iyo na maka move on.

Base sa mga bagong diagnosed na nakasalamuha ko, kahit pala dumaan naman sila na proper POST TEST COUNSELNG, pero dahil nga sa biglang masamang balita ay tila wala silang naintindihan at maalala sa mga sinabi ng COUNSELR after nilang malaman ang resulta.  Normal ito na nasa state of shock tayo at kahit nai explain na sa atin ang mga dapat gawin, ay tila confused na confused pa rin tayo.  Dahil siguro hindi natin nasabi or naisip agad ang mga sitwaysyon na kinalalagyan natin at hindi ito direktang nasagot ng counselor. (paano ako? Paano ang anak ko? Paano ang trabaho ko? Paano wala akong pera? At marami pang iba) .  

Kaya inirerekumenda ko na 

1. after a few days at mas malinaw na ang iyong pagiisip, ay makipagusap ulit sa iyong counselor, o kaya sa isang counselor na PLHIV (people living with HIV) din kung saan mas mailalatag mo ang iyong mga katanungan at kalituhan para masagot isa isa.   Hanggat hindi mo ito nagagawa ay hindi mawawala ang iyong pag ka “lost” sa sitwasyon mo. 

2. kung ayaw mong makipag usap, pwede ka ring magresearch – may kumpletong impormasyon tungkol sa NEWLY DIAGNOSED sa www.thebody.com, halos lahat ng tanung natin nasagot na nila you can go directly here --- http://www.thebody.com/content/49985/just-diagnosed-with-hiv-aids.html?ic=3001 --- maari lang may ibang detalye na hindi angkop sa sitwasyon natin sa pilipinas kaya para sa akin mas mahalaga pa rin na makipag usap o magtanung ng personal na isang tao na nakakaalam tungkol dito, a PLHIV na Counselor or just plain PLHIV.

3. Research and educate yourself completely on HIV & AIDS (same website).

4. Start living a Healthy Life. (which is the way it should be PLHIV or not)

5. Consider having a PLHIV Support Group (BABAE PLUS, PINOY PLUS, CEBU PLUS, PAFPI etc..) kasi sila ang magiging katuwang mo sa lahat ng iyong katanungan. Sobrang dami ring anonymous PLHIV Twitter users, if you want to belong but still keep your identity anonymous and share your story - there is a lot to learn from our PLHIV colleagues and to know that there are hundreds and thousands of us out there is PRICELESS.   I can introduce you to them, tweet me at --- ako_si_BONG

6. Consider disclosure to key people. importante ito pero hindi naman requirement.

7. Have you Philhealth documents ready.  malaki ang maitutulong nito sa ating bagong buhay. kung wala ka pa, make sure you enroll immediately.

8. Seek medical attention and follow the crucial next steps after you receive your Confirmatory Results.  – CHOOSING & REFERRAL TO TREATMENT HUB – BASELINE LABORATORY TESTS – QUARTERLY OR BI-ANNUAL CHECK UP WITH AN HIV DOCTOR.

9. Most importantly Love Yourself above all. 

EMBRACE POSITIVITY:

a. You took the test and now you know your status, you can finally stop wondering and start to move on --- this is good!

b. Mukhang just a few years lang yung risky sex relationship mo, means a few years lang din nung ma acquire mo ito… meaning there is still a plenty of time to move and seek proper  medical attention…. Some people took 5 to 10 years to find out their status, and sometimes its already too late for them.

c. You are perfecty healthy at wala kang anumang sakit.  Meaning wala pang kahit anung opportunistic infections.  This is great, more good news.  --- dipende sa tao at sa kanilang immune system, a person can last 2 to 10 years without any signs and symptoms before they realize that they are infected --- PLUS chances of living a productive life dramatically increases with proper ARV treamments which is now available for you (30 to 40 years is no longer rare for PLHIV).  This is GREAT.

d. Di ito cancer, walang taning ang buhay natin.  Masuwerte pa rin tayo.   

Focus lang ang kailangan, presence of mind at ilang taong iyong masasandalan.  Step by step. You can surpass all these.

AMBER, i give you a “Virtual HUG” – know that  its not the end of the world and we will be here for you, all you have to do is ask.


ito ang aking diary
ako si BONG

email: playingpositive@gmail.com
twitter: ako_si_BONG

Happy 1st Monthsary???

kamusta kayo?  happy ba?

it's my 1st month as an HIV positive person and so far so good naman, i am happy.  grabe andami ko yatang nagawa this past 1 month, sobrang busy... thats why di ako nakakapag update ng blog ko, pasensya na po kasi ayaw ko naman magpuyat kaya i try to get enough sleep as much as i can, kabilin bilinan ni Ate Shola.  ;)

1. SI ED. yes nasabi ko na kay Ed (my bestfriend).  he visited manila (he's from the south) so i took the opportunity to tell him. actually 2 araw na kami magkasama nun, i never got the chance to tell him at first, ayokong malungkot sya so i planned to tell him pag maghihiwalay na kami so when we were at tiendesitas at namamasyal, i decided to pull him aside and we sat sa isang wooden bench doon malapit sa mga pet shop.  hindi ko alam kung paano ko sasabihin and so i pulled out my iPad and have him read the DAY 2 - White Party entry.  yun yung entry where i texted him and i thought about him, my 2nd day.  habang nagbabasa sya, amused pa sya pangiti pangiti --- "hehehe, ako ito ah" tatawa tawa pa sya... tapos nung bandang nasa hulit na sya ng entry, naging quiet na sya, nangingilid ngilid na ang luha sa mga mata nya. so ayun nahawa na rin ako, medyo naluha luha na rin ako.  hindi naman sya sobrang umiyak pero napapansin na kami nung mga tao sa kabilang bench kaya pinigilan namin ang pumalahaw sa iyak.  siguro mga 30minutes kaming andun , di ko na matandaan kung anu pinagusapan namin. so ang ending sa halip na maghiwalay na kami nun at makatulog na sya for his early morning flight, eh di na sya natulog at sumama na lang sya sa aming gumimik at umattend ng isang birthday party.  hes back in the south, calls and text me often, checkin on me. am lucky to have a bestfriend like Ed.

2.  SI TOFFEE.  nasabi ko na rin sa kanya.  he is my longest ex more than 4 years kami.  nasa pilipinas sya for a 6-month vacation.  duktor sya.  ayaw ko rin sabihin sa kanya ng diretso so ang nangyari - 2 weeks after my rapid test, i got a call from Dr. Tuaño na dumating na ang confirmatory test galing San Lazaro, sealed daw ang envelope so i need to come and visit them sa social hygiene clinic nila.  the next morning i texted Toffee, sabi ko may importante lang akong pupuntahan at magpapasama ako sa kanya.  he said yes without asking any more questions.  sa taxi kwentuhan lang kami ng kwentuhan about his life abroad and my life here.  masaya, di ako nagpapahalata na ninenerbiyos ako.  pagdating sa social hygiene clinic dumiretso kami sa 2nd floor and nakita ko si Ate Veron, yung nurse na nagcounsel sa akin.  pinapasok nya ako sa counseling room, sinabi ko sa kanya na kasama ko ang friend ko na duktor at isasama ko sya sa loob.  naupo kami ni Toffee magkaharap sa table ni Ate Veron.  Inabot sa akin ni Ate Veron yung sobre, sinipat ko si Toffee, clueless sya, tahimik lang na nag oobserba.  binuksan ko ang sobre at binuklat ang confirmatory test result.  under sa Western Blot results naka check lahat - gp160, gp120, p66, p55, p51, gp41, p31, p24 at p17 - walang check ang p39 --- halos perfect score --- CONFEEEERMEEEED!    iniabot ko papel kay Toffee.  binasa nya ang mga nakasulat, blanko pa rin ang mukha, walang emosyon.  pinagpatuloy ko ang pakikipag usap kay Ate Veron at kung anu ang next step at paano ang endorsment sa treatment hub.  sa taxi pauwi, maraming tanung si Toffee, sinagot ko naman lahat.  marahil dahil duktor hindi sya mahirap paliwanagan.  ganundin eh sobrang positibo rin ang kanyang pananaw sa mga taong may HIV.  sa kanyang karanasan sa amerika, marami na syang nahandle na HIV patients at alam nya na hindi ito katapusan ng mundo.  sabi nya basta lagaan ko lang ang sarili ko at sa pamamagitan ng healthy living, i will be okay.  syempre importante pa rin daw ang ibayong pagiingat.  pinagusapan rin namin ibang bagay tulad ng sexlife and even party drugs, sobrang open ako sa kanya - sinasabi ko lahat, sometimes i think he knows me better than anybody else in this world.  sana eh siya na lang ang duktor ko forever, sana eh dito na lang sya sa pilipinas. i feel safer when he's around.  

3.  RITM - Research Institute for Tropical Medicine.   ito ang aking treatment hub.  medyo may kalayuan pero kumpara naman sa mga bad stories na naririnig ko about PGH and San Lazaro, i opted to go to RITM instead, mas magastos, mas malayo pero mas maganda ang facility at mas warm ang mga tao.  mababit sila lahat... si Ate Shola... si Ate Letlet, si Dra. Ditangco... i feel safe with them.   mga 2 weeks din ako pabalik balik sa RITM, sankaterbang lab tests for the baseline.  kailangan daw ito para malaman ang health status ko so lahat kailangan i-check.  gumastos ako ng kulang kulang na Php 5,000 to get all the tests done, some are free, some are not.  bawat ospital iba iba ang patakaran.  ang mga first timer daw sa San Lazaro wala pa daw 1k ang babayaran - i actually visited San Lazaro in an attempt to get my baseline tests done without spending too much.  pero my initial visit to San Lazaro just confirmed some horror stories about the place, wala ring available na duktor so i decided to abort the plan.

4.  CD4 Count = 379.   this is my first CD4 count result.  i was hoping it's higher but nevertheless it's a good count na rin.  all my laboratory tests results are also good, am in almost perfect condition except for my HIV. Stage 1 Asymptomatic.  that the BEST news i can get.  maswerte ako nagpatest kaagad ako, ngayon maaagapan ko na ito at magagawan kaagad ng paraan.  sabi ni doktora option ko kung gusto ko ng magsimula ng gamot (ARV's)  sabi ko naman pagisipan ko muna, magreresearch muna ako about it. wala pa naman ako sa standard threshold na 350. so hindi pa urgent ang mag medicate ako...  sa aking isip i will make an informed decision within the next 3 months.  hopefully everything will still be fine by then.

so happy ba ako?  i can say i am very happy, i got one bad news but all the others news that followed are good news.  busy rin ako sa trabaho most especially sa advocacy work ko. in the span of one month i feel like i have become a better person.  feeling ko rin andami kong naaccomplish sa buhay ko... it's a great start... i'm always looking forward to a great day.

HAPEEEEE!!!

ito ang aking diary

BONG


ps... eto pala ang mga tests na kelangan:

A BIG DAY

Si TOFFEE... ex ko, pinakamatagal kong naging boyfriend, 4 1/2 years kami

Si ED... bestfriend ko for almost 15 years

 

pareho silang nakabase sa malayong lugar

pareho silang nasa maynila ngayon

kaming tatlo ang super close dati

 

imemeet ko sila mamaya, sasabihin ko ang kalagayan ko.

ninenerbiyos ako

ito ang aking diary

BONG