CHEM SEX & HIV!

"When I did get a chance to connect with others in this madness we sometimes talked about being HIV positive. People would say that they felt the disease was treatable now and that they had a second chance. That seemed to be the general attitude to HIV – that it was no longer a problem for them personally." --- http://www.beigeuk.com/2014/02/chem-sex-revealed-part-one/

nakakalungkot! pero parang nagiging ganito na rin ang sitwasyon dito sa pilipinas... me mga naririnig na akong ganito ang pananaw sa chem sex at pagiging positive kaya wala na silang pakialam. :(

stay safe everyone!

 

ako si BONG

ito ang aking diary

 

 

 

 

 

Posted with Blogsy

ANNIV NI DAN!

 

hi everyone

aun, kaya nga pla ako nagsulat ng story kc aniv ko na sa pagiging HIV + gusto maging memorable ang experience and ma share ito

kc until now marami pa akong d alam at gusto matutunan about HIV

nakakaloka dba pero wla na kong magagwa eto na ko....

ako nga pla si Dan 25 yrs old pero pag nakita nyo ko am look like 17, gaya ng sabi sakin dun sa HIV seminar namin baby face kasi ako eh, small built white complexion tska appealing ( uy am not making my self proud ah hahahahhaha description lang) going back i want to share my story kc gusto maging makabuluhan ang pagintindi ko sa sakit natin at matuto ng sobra.. takot eh... TAKOT AKONG MAMATAY

i was diagnose last 2012 April un the second un ang pinaka malungkot na pangyayari sa buhay ko, gusto ko lang mag patest nun sa HEPA B kc para un sa ojt ko sa hotel requirement eh, so i went to my auntie aun di ko alam she tested me for HIV aun sapul ako, i went to several test lahat positive, nakakalungot dba, ako nga di ko talga alam ang aggawin, i can't even tell it to anyone.

limipas ang mga buwan, days, and weeks, nag start ako mag pa baseline test awa ng diyos lahat negative until now ni hindi ako nag kaka sipon or ubo, even any sympthoms wla. healthy tlga siguro dhl wla pang manifestations, early detection eh

pasensya na pero magiging emotional na ako, gusto ko lang malabas lahat na alam kong un din ang nararamdaman ng marami sa atin...

lumipas ang araw at buwan naramdaman ko na ang sympthoms ng sakit ko i had lymph node sa leeg, sa armpit at sa shoulders siguro mga 10 sila lahat wla nmn akong nararamdaman kya deadma lang... i took anti boitics kc sabi nila mamwawala daw ang lymph pag ng anti bacterial mali pla ako

pang 7month ko na andyan parin sila nakatatak na sa leeg, balikat at dibdib ko, nakakatakot, nakakaalarma

pumunta ako sa treament hub ko sa alabang

pinagpala ako wla nmn findings kc sa totoo lang ni hindi ako nagkasakit or what even khit wla akong vaccine ( thank you lord )

pero di nagtagl nakakaranas na ko ng back pain upper part it almost last for now cguro mga 8 months na di nawawala di nmn ganun kasikt tolerable but mararamdaman mo

natatakot ako, ayoko nmn mag pa xray bka may lumabas at di ko nmn matanggap, kc honestly nung nalaman ko na meron ako gusto ko gumanti at i kalat ito, para patas patas tyo, kso naisip ko ako nga di ko matanggap hahayaan ko pa bang maranasan to ng iba?

di pa ako nag gagamot kc last CD4 ko 567 pa sya naun di ko na alam kung anu scheduled para para sa susunod na CD4

nagyoyosi at nagiimon pa ako

at malala kc di ko na maiwasan mag yosi at maginom

pasensya na pero simula ng malan ko to nalungkot parang ninakaw nya sakin lahat

ung kababtaan ko, ung kagustuhan kong i enjoy ang buhay ko, ang paginom at pakikibarkada

lahat un nawala na

pero alam nyo ba ginawa ko parin sya madalas pa din akong maginom at mag yosi

un na siguro ako

pero natatakot ako madami sa kaibigan ko ang namatay dhl din sa HIV

maswerte ako dhl wla pa akong OI anu ba gagawin ko? para matigil ang mga bisyo kong ito PLEASE HELP ME

naun gagraduate ako sa HRM ang saya ko nga eh, pero malungkot pa din kc wla pa din tyong gamot

nga pla marami akong kilala sa mga kaibigan ko parang positibo pero nahihya ako iapproach to take test anu ba gagagwin ko dun?

gusto ko sana matulungan nyo ko about sa situation ko kc nahihirap ung back shoulders ko may something tlga

atska natatakot tlga ako mamatay alam ko na alam nyo rin di lang ako bka kyo rin may mga kaibigan at mahal sa buhay na namatay dhil dito

natatakot din ako para sa sarili ko, na parang wla na akong karapatan maging bata at ma enjoy ang lahat, ung tipong iinom makikisalamuha ta makikipag yosi sa iba

wla na INAGAW NA NYA

ayoko mamatay, gusto ko mabuhay pero may bisyo ako anu ggwin ko?

naiiyak akokc parang wla na tyong silbi. uu meron tyo HIV pero anu it will eventually become AIDS, mamamatay, tapos paguusapan at pastsitsismisan

nasaksihan ko kc yan sa mga pumanaw kong mga kaibigan na kgayan ntn

alam nyo kapag naginuma kmi at HIV ang topic natatamemme ako, pero pag nagsalita na ko nakiknig sila,sana na aabsorb nila

ang irap noh, ung tipong paniwalain ang sarili mo na wla ka kahit meron ka!

lasing na ko, nagkalakas lang ng ako ng loob na ikwento to dhla natatakot ako sobra... SOBRA d ko na tlga alam ang ggwin

sana di katulad ang istirya ko ng istorya nyo

bsta KAPITBISIG TYO

sana may gamot na

sana paggalingin nila tyo

sana wla na lang ganito

Dan

Hello dan,

salamat sa iyong pagsulat, masaya ako dahil pinagkaabalahan mo ang pagsulat sa akin. hindi madali ang mag share ng ating mga nararamdaman.

lalong masaya ako at mukhang medyo mas upbeat ka na ngayon compared nung makilala kita sa training natin dati. newly diagnosed ka pa lang yata nun di ba at kamamatay lang din ng bestfriend mo? at sa buong batch ikaw nga ang pinaka bata at pinaka maganda! pero ikaw rin ang pinaka mukhang pinagsakluban ng mundo noong panahong yun. kaya sa tono ng sulat mo eh mukhang kinakaya mo naman, kaya masaya na rin ako.

ilang ulit mong sinasabi sa sulat mo na "ayaw mo pang mamatay" - ay maganda yan, ako rin ayaw ko pang mamatay, sinong bang me gusto nun. at sino bang nagsabi sa yo na mamamatay ka na, o mamatay na tayo? hindi ibig sabihin na positive tayo eh mamamatay na tayo. sa panahon ngayon sa tinagal tagal ng panahon na may HIV sa mundo, wala na dapat namamatay sa AIDS related complications. dahil epektibo naman ang mga gamot na available ngayon. kaya lang marami pa rin ang namamatay eh dahil too late na ng madiagnose sila. totally wala silang alam na positive sila, o mas pinili pa nila na wag malaman dahil naduwag sila, or alam nila pero ayaw magpagamot ng maaga, o mas pinili pang madepress, o natatakot sila sa sasabihin ng ibang tao at ituring silang outcast --- pagkaduwag, wala o maling kaalaman, stigma at diskriminasyon sa ating komunidad --- ito ang mga tunay na dahilan kung bakit marami pa rin namamatay sa AIDS. leche kasi ang mga moralista at self-righteous nating kababayan, nakakalungkot nga eh. kung me mga namatay ka ng friends, mas marami sa akin, i lost count na, mga 12 na yata sila. nakita mo ba akong naglulupasay at nawawalan ng pag asa? hinde! dahil the more i feel bad about my being pusit, the more am risking losing points on my cd4 ;) kaya dapat happy lang girl.

maswerte ka, maswerte tayo at maaga pa lang eh alam na natin ang ating status, ngayon pwede na nating alagaan ang ating sarili... sayang naman ang ganda mo kung magmumukmok ka lang dyan.

potah ka! ;) antaas taas nga ng cd4 count mo no. 567 ka pa... pinakamataas ko eh 499 lang. ngayon am down to 382 (feb 2013)... nirerecommend na nga ni doc na mag ARV na ako. sabi ko pagiisipan ko muna. sa next test ko sa august will be my big decision. sana tumaas ulit.

every 6months dapat ang baseline tests teh, baka due ka na for lab tests, go back to alabang na - bakla dont lose your FOCUS, ngayon kelangan mas maging masinsin tayo sa mga health issues natin. pay attention sa lahat ng sinasabi ng duktor.

maganda at ur always paying attention sa mga sakit sa katawan mo, everytime na may nararamdaman, visit your HIV doctor agad, ganyan din ako. madalas nga eh sinasabi ng duktor sa akin na dont worry dahil halos lahat ng ibang nararamdaman ko eh di naman related sa HIV status ko. normal na yatang maging paranoid tayo sa maliliit na bagay. pero dapat iwas stress, wag masyado magworry, basta check up lang lagi ang katapat and trust your doctors.

www.thebody.com --- yan ang bibliya ko sa lahat ng concerns ko, plus meron akong mga kaibigan duktor at nurses na lagi kong napapagtanungan pag kinakailangan. marami ring kaibigan ang nag aalaga sa akin at alam nila ang staus ko kaya kampante ako na di nila ako pababayaan.

sa ngayon am just concentrating on staying happy and living a productive life. living my life as if everyday is my last. masaya lang.

marami akong kilala na mga pusit na matataas ang posisyon sa kumpanya, maganda ang trabaho, malakas, maganda tulad mo. kaya girl wag ka magiinarte na wala ka ng kinabukasan at inagaw na ng HIV (kukurutin kita eh). you have your whole life ahead of you, maaaring mas mahirap ng konti ang landas na tatahakin natin subalit hindi ibig sabihin na sadyang mas kont ang oportunidad na ilalaan sa atin ng mundo. it's all about your attitude sabi nga nila, ikaw lang ang gumagawa ng iyong kinabukasan kaya tigilan na ang kaartehan at rumampa ka na at mabuhay sa matuwid na daan.

matuwid na daan means healthy life, which is what it should be naman, positive or not. minimize if not abolish your bisyo, kung di kaya ng bigla, unti unti. anything na makakapagpababa ng resistensya ng katawan natin, dapat iwasan. ituring mo na lang na mas babasagin ka kesa sa mga tropa mo. mas alagaan mo ang iyong sarili. pwede namang mag enjoy na hindi pinapabayaan ang ating health. sorry na lang tayo dahil pusit tayo, nagkamali tayo, nabawasan ang ating freedom kumbaga, alang alang sa ikahahaba ng ating buhay.

pwede pa rin i enjoy ang sex ng safe, hay naku teh, ang sarap din kaya. ;)

hihi.

madam, baka matagalan pa ang himala! wala pang gamot! how i wish meron na, pero ang kawalan nito ay hindi magiging hadlang para mabuhay ako ng masaya. papaano kung hindi ito dumating sa lifetime natin?

anung gagawin natin?

NGANGANGA*¥^<{}#<~~]{^???

happy anniversary dan, lets hang out soon...

 

ako si BONG

ito ang aking diary

My CD4 Count

 

Posted with Blogsy

Use of Poppers

Jan 13, 2013

I have an undetectable viral load and high CD4 count. I now want to try to try to put myself back into the dating scene. I know that if it gets sexual I need to wear condoms. I just need to know is it safe to take poppers to loosen up before sex. I am currently on Isentress and Complera. Would it be a deadly cocktail and what can I do, because I can't normally maintain an erection being penetrated nor do I ejaculate. I heard men with HIV should not to use poppers. Please advise.

 

Response from Dr. David Fawcett

Thanks for writing. Poppers should be used with caution. They don't mix with protease inhibitors (although neither Isentress nor Complera contain PIs) because of interference with liver enzymes, creating the potential for increased blood levels of certain medications. You mention erectile dysfunction. Poppers are a dangerous mix with ED drugs such as Viagra. The combination can cause a drop in blood pressure, increased heart rate, and even more serious problems like heart attack or stroke.

In my practice I see a high number of men who rarely or never have sex without poppers and/or mood altering drugs. Sex without the benefit of something to "loosen up" can be intimidating and intense for some, but a drug-free experience will ultimately be more much more satisfying (and safer).

Enjoy!

David

www.thebody.com

 

Posted with Blogsy

SI AMBER

Hi Bong

Im Amber,Lagi kong binabasa ang story dito.Dito ako nagkaroon ng lakas ng loob para magpatest,Isang taon nakong gustong gusto magpa-test pero sobrang takot ako at nahihiya at hindi ako handa na tanggapin kung Positive man ako.. 

My 2years live in Partner turns out na marami pala syang kinakasiping nalaman ko lang nung pahuli na namay isa pala syang YAHOO at dun sya nakikipagchat sa mga babaeng nakakasiping nia pinag-uusapan pa nila how they did it, 

Nakapaghiwalay ako agad, 1.5 years na ang nakakalipas since huli kaming nagsiping and he never used condom.Palagi akong nag-aalala na baka may HIV ako..Sobrang paranoid ko na.. Finally yesterday nagkaroon din ako ng lakas ng loob makapag pa test sa MAKATI SOCIAL HYGIENE and it turns out "REACTIVE" Sa mga pagkakataong yun hindi ako makapaniwala na sinasabi ng Nurse sakin na "REACTIVE daw" Hindi ako makatayo nanginginig ang mga tuhod ko..Sabi nia hintayin ko daw yung Confirmatory test after 2-3 weeks.

Kapag "REACTIVE ba means malaki ang chance na Positive ???I dont feel sick wala akong symptoms na nararamdaman walang rash or lymph nodes,,wala ring LBM akong nararanasan hindi ko matanggap na REACTIVE yung results pinapaniwala ko pa rin sarili na magiging Negative yung Confirmatory.Gulong gulo ako hindi ko alam ang gagawin ko.Di ko alam kung sino ang kakausapin ko.
Salamat at Pasensya kana ang haba na ng message ko 

Amber

Hello Amber,

Masaya ako at malungkot.

Masaya dahil kahit papaano, ang aking blog ang naging daan para magkaroon ka ng lakas ng loob para tanggapin sa iyong sarili na maaaring nagkaroon ka ng RISK sa HIV, at lakas ng loob to take the first step and had yourself tested.  Sana sa proseso ay mas naliwanagan ka na kung ano ang katotohanan ng HIV at AIDS.  

Malungkot dahil hindi naging maganda ang resulta ng screening test mo sa Makati. Totoo na mahirap ang sitwasyon mo ngayon lalo na at naghihintay ka ng CONFIRMATORY TEST mo, marami sa mga kakilala ko ang ganun din at gulong gulo ang isip during that time.  Para sagutin ang iyong tanung, because our screening tests now have greatly improved through the years there is only a very slim chance that you can turn out NEGATIVE on your confirmatory tests.  There is but its really very very rare - that I would not want you to bank on it and get disappointed again after a few weeks.  (some might not agree with me, let me tell you why this is my view)

Naalala ko pa nung nakuha ko na ang result ng confirmatory test ko  -----

JULY 2, 2011 “ REVELATIONS --- habang pasakay na kami ng kotse wala na kong ibang nasabi kungdi “sinabi ko na sa inyo guys eh” . pagkaupo, hinagilap nila ang aking kamay at mariing pinisil.  nagsimulang tahimik ang aming biyahe pabalik sa coffee shop na pinag almusalan naming.  maya maya ay nagsimula na naman ang diskusyon ukol na potensyal na magnegative pa ang confirmatory test na gagawin.  may suhestiyon si jimboy na kumuha ng panibagong rapid HIV testing sa isang pribadong clinic na malapit sa lugar naming “just to reconfirm the initial findings” sabi nya. hindi na ako  pumayag.  ang sa akin lang, kahapon ko pa natanggap na malaki ang potensyal na maging positive ako, mahirap mang isipin, hindi pa ako umiiyak at wala akong nararamdamang kailangan kong umiyak dahil sa mga pangyayaring ito.  gusto ko lang magsimula na agad na harapin ang kalagayan ko, ayoko ng bigyan pa ng false-hope ang aking sarili sa isang bagay na alam ko naman na maliit na lang ang potensyal na mangyari.  kung kailangan tanggapin na ngayon, tanggapin na lang. oo maghihintay pa ako ng 2 linggo pero ang alam ko sa ngayon POSITIVE ako. yun ang totoo, anu ang gagawin ko mula sa araw na ito. naintindihan nina jamil ay jimboy ang punto ko at tinaggap na rin nila ang aking argumento. ---
------------

Amber, I sincerely hope that your case can be part of that rare cases where the confirmatory tests will reveal negative results.  Pero sa ngayon mas magiging mas advantageous para sa iyo na tanggapin na lang kaagad ang resulta at magsimula sa panibagong buhay na kailangan mong harapin (tulad ng ginawa ko) ng sa gayun ay mabawasan na  ng pag aalala at lalong depresyon sa buhayh mo ngayon.  Kung sakaling maging maswerte ka sa confirmatory result mo, then we can celebrate and treat it as a  bonus. Kung hindi naman at talagang POSITIVE ka na eh maaga pa lang ay nakapag move on ka na and you start taking care of yourself (at hindi na nasayang ang 2 buwan sa pagaalala at mga negative thoughts).  Dapat mong tandaan na sa iyong kalagayan ngayon, the last thing you need to to feel depress and feel bad.  Andyan na yan at di na natin mababago ang nakaraan.  The more you spend time getting depressed and “feel negative” about the situation, it will further take its toll on your immune system and your health.  

Napakadaling sabihin pero sobrang hirap gawin, may ilang tao akong kilala na it took months and sometimes even years before they were able to move on with their life and start feeling good about themselves again.  Ako it took me 1 day of sadness and feeling ”lost” after which nakamove on na ako agad.  Alam mo kung bakit??? Dahil sa simula pa lang ay educated na ako about HIV and AIDS, malawak na ang kaalamam ko sa isyung ito, PLUS sadyang  masayahin at “positive thinker” lang talaga akong tao, I always look at the positive side of things, marami na akong napagdaanang bagay sa buhay ko and nothing can pull me down, not even HIV.  Hiling ko ay sana ay maging madali para sa iyo na maka move on.

Base sa mga bagong diagnosed na nakasalamuha ko, kahit pala dumaan naman sila na proper POST TEST COUNSELNG, pero dahil nga sa biglang masamang balita ay tila wala silang naintindihan at maalala sa mga sinabi ng COUNSELR after nilang malaman ang resulta.  Normal ito na nasa state of shock tayo at kahit nai explain na sa atin ang mga dapat gawin, ay tila confused na confused pa rin tayo.  Dahil siguro hindi natin nasabi or naisip agad ang mga sitwaysyon na kinalalagyan natin at hindi ito direktang nasagot ng counselor. (paano ako? Paano ang anak ko? Paano ang trabaho ko? Paano wala akong pera? At marami pang iba) .  

Kaya inirerekumenda ko na 

1. after a few days at mas malinaw na ang iyong pagiisip, ay makipagusap ulit sa iyong counselor, o kaya sa isang counselor na PLHIV (people living with HIV) din kung saan mas mailalatag mo ang iyong mga katanungan at kalituhan para masagot isa isa.   Hanggat hindi mo ito nagagawa ay hindi mawawala ang iyong pag ka “lost” sa sitwasyon mo. 

2. kung ayaw mong makipag usap, pwede ka ring magresearch – may kumpletong impormasyon tungkol sa NEWLY DIAGNOSED sa www.thebody.com, halos lahat ng tanung natin nasagot na nila you can go directly here --- http://www.thebody.com/content/49985/just-diagnosed-with-hiv-aids.html?ic=3001 --- maari lang may ibang detalye na hindi angkop sa sitwasyon natin sa pilipinas kaya para sa akin mas mahalaga pa rin na makipag usap o magtanung ng personal na isang tao na nakakaalam tungkol dito, a PLHIV na Counselor or just plain PLHIV.

3. Research and educate yourself completely on HIV & AIDS (same website).

4. Start living a Healthy Life. (which is the way it should be PLHIV or not)

5. Consider having a PLHIV Support Group (BABAE PLUS, PINOY PLUS, CEBU PLUS, PAFPI etc..) kasi sila ang magiging katuwang mo sa lahat ng iyong katanungan. Sobrang dami ring anonymous PLHIV Twitter users, if you want to belong but still keep your identity anonymous and share your story - there is a lot to learn from our PLHIV colleagues and to know that there are hundreds and thousands of us out there is PRICELESS.   I can introduce you to them, tweet me at --- ako_si_BONG

6. Consider disclosure to key people. importante ito pero hindi naman requirement.

7. Have you Philhealth documents ready.  malaki ang maitutulong nito sa ating bagong buhay. kung wala ka pa, make sure you enroll immediately.

8. Seek medical attention and follow the crucial next steps after you receive your Confirmatory Results.  – CHOOSING & REFERRAL TO TREATMENT HUB – BASELINE LABORATORY TESTS – QUARTERLY OR BI-ANNUAL CHECK UP WITH AN HIV DOCTOR.

9. Most importantly Love Yourself above all. 

EMBRACE POSITIVITY:

a. You took the test and now you know your status, you can finally stop wondering and start to move on --- this is good!

b. Mukhang just a few years lang yung risky sex relationship mo, means a few years lang din nung ma acquire mo ito… meaning there is still a plenty of time to move and seek proper  medical attention…. Some people took 5 to 10 years to find out their status, and sometimes its already too late for them.

c. You are perfecty healthy at wala kang anumang sakit.  Meaning wala pang kahit anung opportunistic infections.  This is great, more good news.  --- dipende sa tao at sa kanilang immune system, a person can last 2 to 10 years without any signs and symptoms before they realize that they are infected --- PLUS chances of living a productive life dramatically increases with proper ARV treamments which is now available for you (30 to 40 years is no longer rare for PLHIV).  This is GREAT.

d. Di ito cancer, walang taning ang buhay natin.  Masuwerte pa rin tayo.   

Focus lang ang kailangan, presence of mind at ilang taong iyong masasandalan.  Step by step. You can surpass all these.

AMBER, i give you a “Virtual HUG” – know that  its not the end of the world and we will be here for you, all you have to do is ask.


ito ang aking diary
ako si BONG

email: playingpositive@gmail.com
twitter: ako_si_BONG

HIV IS RIGHT IN YOUR FACE - WHAT CAN YOU DO???

April 2012 HIV Stats are out --- and its bad news every single month! 233 new comrades, let me give you some hugs!

and for all the other bystanders --- if you are asking what you can do about the situation --- let me cite what WHO is recommending ---

YES YOU and I  CAN DO SOMETHING...  sino sino pa ba ang magtutulungan kungdi tayo tayo rin...


PWEDE RIN TAYO MAG CHECK-IN - KAHIT SHORT TIME LANG...

magsimula sa ating sarili, know your status!


ito ang aking diary,

BONG

MR. UNSURE

Hi, Bong

I'm ben, hindi ko totoong pangalan, nais ko sanang maliwanagang tungkol sa HIV. actually hindi nman ako sexually active. peru pra ma sure ung status ko, nagpa test ako sa RITM leon ginto, ke kuya Lean. and Thank GOD. it was negative naman nagpatest ako 36 days na sya after ng exposure ko, peru my condom nman at hindi naman napunit. it was my first time. my assurance nba ako sa result ko?

maraming slamat, nawoworry pa ksi ako. peru gusto ko pa bumalik after 3 months pra super sure. peru my nagsabi na sken na sa loveyourself na pwede na, na hindi na ako bumalik after 3 months. peru worried prin po ako.

Sana po matulungan nio po ako. maraming salamat po! God is Good!
He'll always protect you and guide you!

BEN

hello BEN,

maraming salamat sa iyong sulat, medyo naging busy lang ako kaya ngayon ko lang masasagot ang tanung mo.

mabuti at nagpatest ka sa RITM Leon Guinto, isa ito sa pinaka maayos na testing sites na inirerekumenda namin.  masinsin ang kanilang proseso at sinisigurado nila na naiintindihan mo ang  pinagdadaanan mo.

"36 days after ng exposure"  --- anung ibig sabihin mo rito?

36 days mula nung nakipagsex ka ng safe???

exposure saan???  may HIV ba yung kasex mo???

unang una, kung nagcondom ka naman at hindi naman ito nasira/nabutas -- ito yung tinatawag natin na safe sex --- low risk ito sa HIV.

pangalawa, hindi mo naman sigurado kung may HIV ang kasex mo, low risk pa rin yun

pangatlo, nag "non-reactive" ang test mo sa RITM.

with all the three - you have all the reason to celebrate ben...

dapat nagtatatalon at super happy ka na...

bakit worried ka pa rin?

base sa kwento mo,

i think ang pagiging UNSURE mo ay dahil naguguilty ka sa sexual practices mo... particularly anal sex sa kapwa lalaki?  (tama ba?)

wrong attitude yun sa aking pananaw, sex is a natural thing, its a biological need, dapat di ka maguilty, dapat di ka matakot sa sex, or magworry sa consequenses nito --- mas lalo pa ngayon na educated ka na sa HIV, alam mo na kung paano ito maiiwasan at paano mo proprotektahan ang sarili mo.

with all the new knowledge that you gained that came with the pre test and post test counseling, you should be confident sa sarili mo ben.  alam mo na ang risky at hindi risky.  put it to good use.

nakalulungkot namang isipin na mukhang nagiging paranoid na masyado ang mga tao at mga kabataan tungkol sa sex (maybe because of all the bad news or misinformation that they've been hearing about HIV or how it is related to man to man sex)

ibig sabihin lang hindi pa rin nila naintindihan ang HIV, mali pa rin ang kanilang kaalaman, kaya mas kailangan paigtingin ang pagpapalaganap ng edukasyon tungkol sa HIV.

remember that IT IS NOT WHO YOU ARE THAT MAKES YOU SUSCEPTIBLE TO HIV --- IT IS WHAT YOU DO THAT PUTS YOU AT RISK!

OKAY LANG MAKIPAG SEX - BASTA PROTECTED - BASTA SAFE.  LAGI NATIN TATANDAAN YAN.

wag maguilty, wag mag alala, wag magworry.

you can have an HIV test every 3 months for the rest of your life, if you want to be sure. libre naman sya.  pero kung alam mo naman na safe ka, why bother?

salamat ulit

ito ang aking diary

BONG

SAFE PARTEEEING?

bilang isang aktibong advocate sa hiv/aids awareness, bahagi ng aking mga ginagawa ang bigyang suporta and mga taong nangangailangan ng tulong at impormasyon tungkol sa usapin ng hiv/aids sa pilipinas.  kasama na rito ang magbigay suporta sa mga taong bagong diagnose na hiv positive.

noong isang araw, dahil matagal ko na rin di nakakamusta ang isang kliyenteng newly diagnosed na pusit, naisipan ko syang i-text ---

____________
bong:  hello mike, kamusta ka na?

mike: i am good po! parteed yesterday, but made sure i wore a condom. kawawa naman madadali ko eh. LOL!

bong: thats cool. are you done with ur baseline  lab tests na? are you under arvs na?

(no response)

____________

i felt disappointed with mike, mukhang he's back in his old ways, even his condition does not stop him from changing his ways.

at the same time i felt so helpless, nalulungkot at sobrang naaapektuhan ako, kasi alam ko there's a 90% chance this mode of transmission is exactly how i got infected.

i hope soon i get the chance to talk to him sincerely, i dont know his real story pa mahirap mangaral, he doesnt trust me yet, he doesn't know me.  wish ko na lang pag nangailangan sya ng makakausap at tulong, sa akin sya lumapit.

ito ang aking diary

BONG
  

AKO SI BONG

13 araw na ang nakalilipas ng malaman ko ang malungkot na balita.  reactive ang resulta HIV screening ko. POSITIVE. 

ako si bong.  nasa 30s. single. isang propesyonal at baguhang businessman. mahilig din ako sa arts.  sabi nila masayahin daw ako at may reputasyon sa pagiging masyadong mabait, parating nakangiti.  ako ang taong hindi mahirap pakisamahan at madaling mag adjust dipende sa mga taong kasama ko.  dahil dito marami akong kaibigan.

mahina ang loob ko sa komprontasyon, hangga’t  maiiwasan ang makipag away ay gagawin ko at ako na lang ang tatalima.  ganun talaga yata ako, sadyang positibo ang pananaw sa buhay.  kung maaring maiwasan ko ang mga negatibong bagay ay gagawin ko.  lagi akong handang umusad at harapin kung anu man ang ipukol sa akin ng tadhana.  sayang ang oras para magmukmok, para umiyak, dapat itong iwasan.

para sa akin ang bawat tao ay unique at may angking kabaitan, at madalas ay kailangan lang nating makita ang kalooban ng bawat isa, walang bias, walang paghuhusga, at tanggapin sila ng buo at isa alang alang na sila ay produkto lamang ng kanilang nakaraan at pinagdaanan.  dahil sa paniniwalang ito, sa mahigit tatlumpong taon ng aking buhay, ay naging maligaya ako, halos wala akong kaaway.  wala akong naging malalaking problema. until now.

masuwerte ako na ipinanganak ako sa above-average na pamilya, napagpaaral kaming magkakapatid ng aming mga magulang at kailanman ay hindi ako pinuwersa ng aking mga magulang na sumuporta o sumustento sa kanilang mga pangangailangan.  naging independent ako at easy-go-lucky. marahil ay sapat na sa akin na maayos ang kininkita sa trabaho at may konting laman ang aking bangko na sapat lamang sa ilang kinakailangan luho sa aking katawan.  paminsan minsang paglabas ng ibang bansa, hobby ko yun, pakiramdam ko na eenergize ako pag bumibiyahe ako, kahit local o intenational trip. pinipilit kong bumiyahe taon taon.

isa akong MSM, PLU, BAKLA, HOMOSEXUAL --- bata pa lang ako alam ko na ito, marahil ramdam na rin ng lahat ang pagiging malambot ko nuong una pa lang.  bagama’t walang harapang tinatanung ang aking kasarian, mula ng magkaroon ako ng maayos na trabaho ay hindi ko na itinatago ang aking sexual preference.  okay na sa mga bagong kaibigan na malaman nilang bakla ako. iniiwasan ko lang na maging out sa aking mga kamaganak at mga lumang kaibigan. marahil ay sadyang naiilang pa rin ako.

sa loob ng 13 araw na iyon, maraming unti unting nagbabago sa aking buhay.  maliban sa masamang balita ng HIV, ay halos magaganda naman lahat ang mga pagbabago sa buhay ko. mga bagay na kusa kong dinesisyunan.  marahil ito ang isa sa pinaka magandang epekto ng HIV sa buhay ko.  ngayon pa lang ay sadyang pinapahalagahan ko ang bawat araw ng aking buhay, bawat minuto.  dahil dito nagsisimula na akong magfocus sa mga bagay na mahalaga sa aking pagkatao. 

kalusugan.    na-renew ko na ang Philhealth ko, malaki daw ang maitutulong nito sa pagdaraanan ko.  nag enroll na rin ako sa gym, tatlong araw na na akong naggygym.  mahigit 4 na taon na yata akong hindi naggigym.  masarap ang pakiramdam.  sana ay unti unting gumanda ang resistensya ko.  nagiging maingat na rin ako sa aking pagkain at pinipilit na lagyan ng limitasyon ang pagpupuyat, di katulad nung dati. 

iwas stress.  lie-low sa trabaho, magbigay ng mas maraming oras sa sarili at magpahinga.  madalas hinahanap ko ang mga barkada ko, basta may mag aya, magkape, mag mall, mag sine – sama kaagad ako. medyo magastos na lifestyle pero sana ay makayanan ko, masaya ako pag kasama ko sila, sa kanila ako humuhugot ng lakas ng loob.  so far so good.

bago pa man ako naging positibo sa HIV, aktibo na ako sa advocacy ng HIV education and prevention.  nagsimula ito mga 3 taon na ang nakakaraan.  nuong una ay hindi ko inaaalintana ang HIV, di ko ito pinapansin, maliban sa napagaralan ko sa kolehiyo, ay wala na akong kaalaman ukol dito. 3 years ago ng may kauna unahang kaso ng HIV/AIDS  sa mga taong personal na kakilala ko. mula nuon namulat ang aking mata sa katotohanang andito na sakit na ito, tunay na nangyayari, at sa aking mga kakilala.  mula nuon, sa mahigit tatlung taon, apat na yata sa aking mga kakilala ang namamatay sa sakit na ito.  may mangilan ngilan na rin akong kilalang positive.  kaya nga mula nuon ay naging aktibo na ako sa advocacy na ito, hanggat may maitutulong ako, ginagawa ko.

kamakailan lamang ay nakatanggap ako ng sertipikasyon para maging  HCCT (HIV Confidential Counseling & Testing) Counselor.  medyo mabigat sa dibdib na mag training para maging counselor dahil mahigit ilang araw pa lang ako na-didiagnose na positive.  pero kinaya ko.  tinapos ko para maipagpatuloy ang advocacy na ito.   during the training may mga nakilala na rin akong mga kapwa positive na mga kaibigan.  tunay ngang marami silang nasa palibot lang natin, hindi lang natin alam. nasa paligid lang sila.  nasa paligid lang KAMI.  kasama ninyo.

ito ang aking diary

BONG

SAGOT KAY JAKE.

jakejacobss said...

Too bad !!! No matter how safe you think having sex with someone else is, i think you're still imposing danger. If you cannot live without sex, then find someone who's already HIV positive. Where's your conscience? I don't have anything against people with HIV, but please do not let anyone else be infected with that virus!

-------

hello jake,

maraming salamat sa iyong komento. oo hindi ako mabubuhay ng walang sex, at mukhang yan din ang totoo sa halos lahat ng mga taong kilala ko, positive man sila o hindi. marahil ito'y integral na bahagi ng aking pagkatao. at naniniwala ako na karapatan kong mabuhay ng normal sa mundong ito.

nuong isang taon, ng unang beses kong mabasa ang blog ni eric (chronicles of e) ay nagsimula rin akong mabother ng kanyang sexual behavior. hindi naglaon, with proper education and my desire to know hiv  fully led me to understand that we should respect the rights of everyone, and the best thing to do is get tested and always BE SAFE.

to some degree, kunsensya ko ang nagtulak sa akin para magpatest, i cannot continue my life without knowing my hiv status.  ngayong alam ko na i am extra careful on what i do. mas maingat pa nga ako than most of the people i know.

mas nagwoworry ako sa mga taong hindi pa nagpapatest. hindi nila alam.

In the philippines, last 2009 - 835 filipinos tested positive to HIV, last 2010 - 1591 was tested positive and as of today (first 5 months of 2011) - 838 are already positive, and we are just in the first half of the year... do the math di pa ako kasama sa stats na yan.  naniniwala rin sila na ang tunay na figure might be 3x or even 4x more as a safe estimate.

if you dont want to contract the disease, abstain from sex and injecting drugs.  if you choose to engage in sex, then get tested and be responsible and safe.  a key factor in prevention of the spread of hiv is education.  educate yourself.

as for me, i know my status and i know my rights, i am determined to live my life to the fullest. i am very positive. hehe.

lastly, hindi dahil positive na ako ay positive na lang dapat ang makasex ko, although ngayon when i think of a life long partner parang gusto ko someone na positive na rin.  pero ang sabihin na dahil positive ako ay wag na akong makipagsex at sa positive na langdapat ako makipagsex, thats just plain prejudice and discrimination. kahit positive pa ang kasex ko, there is still risk of reinfection dahil may iba pang strain ang hiv.  safe sex is always the utmost importance.

nakapagpatest ka na ba jake?

ito ang aking diary

BONG

ABNORMALLY POSITIVE

matapos kong magbrowse ng mga blogs at personal account ng mga positive na nauna sa akin - napansin ko lang na karamihan sa kanila took a bit of time to accept it at mag move on.

abnormal na yata ang pagkapositive thinker ko. somehow ang pakiramdam ko , dahil sa naging sitwasyon ng pagpapatest ko, na na-accept ko na ang kalagayan ko even a day before they told me i am hiv positive, tapos i started moving-on at hinarap ang bago kong status sa buhay pagkatapos kong matulala ng 2 o 3 oras after he revelation.

oo, after 3 oras ng taimtim na pag iisip, i went back to my computer ang started working on some pending projects. kasabay ng panaka nakang pagsulyap sa aking planetromeo at grindr accounts. hehe

di man lang ako umiyak, sumikip lang ng konti ang dibdib ko, parang nag poppers lang, tapos bumabaliktad ang sikmura ko nung buong hapon na yun. pero buo pa rin ang loob ako at lakas loob na ipinagpatuloy ang aking araw.  pakiwari ko ay katawan ko lang ang apektado at di man lang natinag ang aking kalooban at pag iisip.

marahil ay sobrang nagmarka sa akin ang natutunan ko nung minsang nagtrabaho ako sa colcenter, sabi sa training - attitude is the most important thing at kailangan na always think positve... so ayan naging positive tuloy ako, haha.

kidding aside, likas na yata sa akin ang pagiging masayahin mula ng bata pa ako, alam na alam yan ng mga taong nakakakilala sa akin, may reputasyon din ako na hindi nagagalit at parating nakangiti, asset ko na yata ang aking magagandang ipin.

ngayon, itinatanung ko na sa aking sarili, abnormal na ba ang pagiging positive thinker ko, do i really need to grieve first?  kelangan ko ba munang pumalahaw ng iyak, o madepress for a while???  is that the healthy way to come to terms with the life-threatening disease like HIV?

e kung hindi nga ako maiyak iyak eh, alangan namang pilitin ko? Para sa akin waste of time lang ang madepress, mas marami pang importanteng bagay keysa ang magmukmok sa tabi at magkulong sa kwarto... di naman pagkakakitaan yun.  sa kalagayan ko ngayon, all the more na kailangan kong magisip kung paano magiging produktibo at kikita ng pera, kakailanganin ko yun para sa mga haharapin kong mga pagsubok na dala ng aking HIV.

at dahil ba maaga, o sobrang aga kong maka move-on, should i continue living and enjoying my life just like before???  continue living OO, enjoying life OO, pero just like before - I DONT THINK SO.  my HIV is the ultimate eye-opener, i have it because i was once unsafe, i know the basic but i did not pay attention to the details, siguro may ilang maling akala pa ako noon.

maghapon akong nagbasa at nag research kanina at kahapon... pano ba talaga ang  safe sex? alin ang high risk, low risk at no risk acts? kailangan kong siguraduhin, i should be extra extra careful. i should make sure to exerise every possible way avoid passing the virus to anyone. i even asked some of my friends to reconfirm the facts.  so today i equipped myself to be able to move on and still enjoy my life.

am i ready to have sex? nung isang araw hindi pa - buti na lang di nag initiate si Kit.  pero today i'm pretty sure ready na ako. should i refrain from having sex? lalo naman yata akong madedepress nun, and frankly i dont think i can live without sex.

actually may nag aya kanina, si Daks, minsan minsan lang kami nagsesex ni Daks, last year pa yung huli, nagtext sya kanina, nagaaya, i hesitated a bit but decided to do it anyways.  it was short and fast, i would rate it 7 over 10. i actually enjoyed it, all the while i made sure it's low risk.

na guilty ba ako afterwards? slightly lang because of the fact na di ko sinabi sa kanya.  pero not so much because i know it's safe sex. 

5 days after i found out i am positive, i have moved on and  i had my first sex.  

am i abnormally positive?

ito ang aking diary

BONG